Wypróbuj: mini matura
5 prawdziwych zadań z arkuszy CKE z wybranego przedmiotu. Bez logowania. Rozwiązujesz raz, klikasz „Sprawdź” i od razu widzisz wynik z wyjaśnieniami. Nic nie zapisujemy.
Fizyka
Słupy energetyczne linii przesyłowych wysokiego napięcia można składać z części na powierzchni ziemi, a następnie podnosić je do pozycji pionowej za pomocą liny, podpory z obrotowym krążkiem i na przykład traktora. Do wierzchołka leżącego słupa przyczepia się jeden z końców liny i przerzuca ją przez podporę, natomiast drugi koniec liny jest ciągnięty przez traktor. Drugi koniec słupa opiera się o zakotwiczoną w ziemi obrotową podstawę (rysunek). Zakładamy, że krążek na podporze obraca się bez tarcia.
Na rysunku oznaczono: część liny A (od wierzchołka leżącego słupa do krążka na podporze), część liny B (od krążka do traktora), kąt α między liną A a leżącym słupem oraz kąt β przy części B liny.

| 1. Podczas powolnego podnoszenia słupa siła naciągu liny w części A ma inną wartość niż siła naciągu liny w części B. | |
| 2. W początkowej fazie podnoszenia słupa kąt β między liną a poziomem maleje. | |
| 3. Przy niezmiennej wysokości podpory i niezmiennym położeniu obrotowej podstawy siła naciągu liny konieczna do uniesienia słupa z pozycji poziomej zależy od wysokości (długości) słupa. |
Zaznacz poprawne dokończenie zdania.
Jeśli wirnik tego generatora będzie się obracał z częstotliwością 60 Hz, to napięcie skuteczne wyniesie około
Na rysunku zaznaczono literą S chwilowe położenie satelity krążącego po orbicie kołowej wokół wirującej Ziemi. Tor ruchu satelity leży w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny rysunku. (Na rysunku: Ziemia z pionową osią obrotu i poziomą płaszczyzną równika; S leży nad płaszczyzną równika; linie A, B, C, D wychodzą z punktu S: A - pozioma, B - przez środek Ziemi, C - ukośna, przecinająca Ziemię poza środkiem, D - pionowa.)
| 1. Satelita S może być satelitą geostacjonarnym. | |
| 2. Prędkość liniowa satelity na danej orbicie zależy od jego masy. | |
| 3. Gdyby satelita krążył po orbicie kołowej o większym promieniu, jego prędkość liniowa byłaby mniejsza. |
Dwa oporniki R1 i R2 połączono szeregowo i dołączono do zasilacza o regulowanym napięciu (rys. 1.). Następnie przy różnych ustawieniach napięcia zasilacza mierzono natężenie prądu płynącego przez oba oporniki oraz napięcia na każdym z oporników. W wyniku pomiarów otrzymano dla każdego z oporników wykres zależności między napięciem U na danym oporniku a natężeniem I prądu płynącego przez ten opornik (rys. 2.: oba wykresy są prostymi przez początek układu; dla R1: U = 5 V przy I = 0,2 A; dla R2: U ≈ 1,5 V przy I = 0,4 A).

| 1. Opornik R1 ma większy opór niż opornik R2. | |
| 2. Przez opornik R1 płynie prąd o mniejszym natężeniu niż przez opornik R2, przy każdym (różnym od zera) napięciu zasilacza. | |
| 3. Na oporniku R1 wydzielana jest mniejsza moc niż na oporniku R2, przy każdym (różnym od zera) napięciu zasilacza. | |
| 4. Gdy przez obwód płynie prąd o natężeniu 0,1 A, to napięcie zasilacza wynosi około 3,5 V. |
W drugim doświadczeniu uczniowie zaobserwowali przez soczewkę S2 obraz D’’ świecącej diody D. Na rysunku 2. przedstawiono położenie diody D względem soczewki S2 oraz jej osi optycznej, a także oznaczono położenie jednego z ognisk (F2) soczewki S2 oraz obserwatora (po prawej stronie). Na kratce: D leży 4 kratki na lewo od soczewki i 2 kratki nad osią, ognisko F2 leży 6 kratek na prawo od soczewki.
Obserwowany przez soczewkę obraz D’’ świecącej diody D jest
| 1. rzeczywisty. | |
| 2. odwrócony. | |
| 3. powiększony. |